دانشمندان دریافتند قند خون بالا چگونه به سلول‌های سرطانی کمک می‌کند از سیستم ایمنی پنهان شوند

دانشمندان مکانیزمی را شناسایی کرده‌اند که ممکن است توضیح دهد چگونه برخی تومورها از سیستم ایمنی فرار می‌کنند: پوششی ضخیم و غنی از قند که سلول‌های سرطانی به دور خود می‌سازند و در سطوح قند خون بالا حتی مؤثرتر می‌شود.

این پوشش که گلیکوکالیکس نامیده می‌شود، لایه‌ای بیرونی و متراکم از مولکول‌های مشتق‌شده از قند است که به‌طور طبیعی اکثر سلول‌های بدن را احاطه می‌کند. محققان مؤسسه کشف پزشکی سنفورد برنهام پریبیز، در همکاری با همکارانی در سراسر آمریکای شمالی، دریافتند که سلول‌های سرطانی می‌توانند از این لایه به‌عنوان استتار استفاده کنند - آن را به اندازه‌ای ضخیم می‌کنند که فیزیکی مانع رسیدن سلول‌های T، آنتی‌بادی‌ها و دیگر مدافعان ایمنی به گیرنده‌های روی سطح تومور شود.

این مطالعه که در ۷ اوت در مجله Science Advances منتشر شد، نشان داد که قند خون بالا این سپر را در شرایطی که محیط داخل تومور را شبیه‌سازی می‌کند، تقویت می‌کند. پروتئینی به نام HSF1 به نظر می‌رسد نقش محوری در این فرآیند ضخیم‌سازی ایفا می‌کند و با واکنش به ریزمحیط اطراف تومور - ترکیبی از سلول‌های ایمنی، بافت پیوندی، رگ‌های خونی و دیگر مولکول‌های اطراف تومور - استتار سلول سرطانی را تقویت می‌کند.

این یافته توضیحی زیستی به چیزی می‌افزاید که متخصصان انکولوژی سال‌ها به آن مشکوک بوده‌اند: اینکه قند خون کنترل‌نشده معمولاً با نتایج بدتر سرطان همبستگی دارد. اگر گلوکز بالا مستقیماً به تومورها کمک کند از سیستم ایمنی پنهان شوند، این مکانیزمی ملموس‌تر از توضیحات متابولیک کلی خواهد بود که تاکنون بر این بحث غالب بوده‌اند.

یک جنبه درمانی بالقوه نیز وجود دارد. در آزمایش‌های آزمایشگاهی، مهار HSF1 مانع از ضخیم شدن سپر قندی شد و به‌طور مؤثر استتار تومور را برداشت و به سلول‌های ایمنی اجازه داد آن را شناسایی و مورد حمله قرار دهند. این امر راه را برای داروهایی که به‌طور خاص HSF1 را هدف قرار می‌دهند، باز می‌کند - که می‌تواند بالقوه ایمونوتراپی‌های موجود را مؤثرتر کند، با آسان‌تر کردن شناسایی تومورها از همان ابتدا، به‌جای نیاز به تقویت مستقیم قدرت حمله سیستم ایمنی.