تعطیلی دولت چیست؟ راهنمایی به زبان ساده

هر یک یا دو سال یکبار، تیترهای خبری از تعطیلی قریب‌الوقوع دولت خبر می‌دهند و هر بار همان سؤالات مطرح می‌شود: این واقعاً به چه معناست، چه چیزی از کار می‌ایستد و چرا این اتفاق بارها تکرار می‌شود؟ در ادامه توضیحی ساده ارائه شده است.

در اصل، تعطیلی دولت به دلیل نحوه تأمین مالی ایالات متحده از خودش رخ می‌دهد. برخلاف بسیاری از دولت‌ها که با بودجه‌های خودکار و مستمر کار می‌کنند، دولت فدرال آمریکا نیاز دارد که کنگره در هر سال مالی - که از اول اکتبر تا سی‌ام سپتامبر ادامه دارد - قوانین هزینه‌کرد جدید، یعنی لوایح تخصیص بودجه، را تصویب کند. اگر کنگره این لوایح را تصویب نکند و رئیس‌جمهور آن‌ها را پیش از پایان یافتن بودجه سال قبل امضا نکند، اکثر آژانس‌های فدرال به‌طور قانونی اختیار خرج کردن پول را از دست می‌دهند. این همان تعطیلی است.

مبنای قانونی این موضوع قانون منع کسری بودجه است، قانونی که بیش از یک قرن قدمت دارد و آژانس‌های فدرال را از خرج کردن پولی که کنگره تخصیص نداده منع می‌کند. زمانی که بودجه قطع می‌شود، آژانس‌ها نه‌تنها با کمبود نقدینگی مواجه می‌شوند، بلکه به‌طور قانونی از ادامه عملیات عادی خود منع می‌شوند، البته با استثنائات محدود.

**در طول تعطیلی واقعاً چه اتفاقی می‌افتد**

همه چیز متوقف نمی‌شود. کارهای فدرال به وظایف "ضروری" و "غیرضروری" (به‌طور رسمی "مستثنا" و "غیرمستثنا") تقسیم می‌شوند. کارکنان مستثنا - کسانی که کارشان از جان یا اموال محافظت می‌کند، مانند کنترلرهای ترافیک هوایی، پرسنل نظامی فعال، مجریان قانون فدرال، و بازرسان اداره امنیت حمل‌ونقل - به کار خود ادامه می‌دهند، هرچند اغلب بدون دریافت حقوق تا زمانی که بودجه از سر گرفته شود. کارکنان غیرمستثنا به مرخصی اجباری فرستاده می‌شوند: به خانه فرستاده می‌شوند، اجازه کار کردن ندارند و همچنین تا پایان تعطیلی حقوق دریافت نمی‌کنند.

چک‌های تأمین اجتماعی و مدیکر معمولاً همچنان پرداخت می‌شوند، زیرا این برنامه‌ها منابع تأمین مالی مستقل خود را دارند که از تخصیص‌های سالانه جداست. خدمات پستی که خودگردان است، همچنان به تحویل نامه ادامه می‌دهد. اما پارک‌های ملی ممکن است بسته شوند یا با حداقل کارکنان فعالیت کنند، پردازش گذرنامه و ویزا به‌طور چشمگیری کند می‌شود، تأیید وام‌های کسب‌وکارهای کوچک متوقف می‌شود و آژانس‌های فدرالی که از بازرسی‌های ایمنی غذا گرفته تا انتشار داده‌های اقتصادی را مدیریت می‌کنند، عملیات خود را به‌شدت کاهش می‌دهند.

اعضای کنگره و رئیس‌جمهور همچنان حقوق دریافت می‌کنند، زیرا دستمزد آن‌ها توسط قانون دائمی دیگری تعیین می‌شود - نکته‌ای که اغلب باعث نارضایتی عمومی می‌شود، با توجه به اینکه کارکنانی که واقعاً تحت تأثیر تعطیلی قرار می‌گیرند، همان رفتار را دریافت نمی‌کنند.

**چرا این اتفاق بارها تکرار می‌شود**

تعطیلی‌ها تقریباً همیشه نشانه‌ای از یک بن‌بست سیاسی بزرگ‌تر هستند. از آنجا که لوایح تخصیص بودجه باید هم از مجلس نمایندگان و هم از سنا عبور کند و به امضای رئیس‌جمهور برسد، هر یک از این سه - اکثریت مجلس نمایندگان، اکثریت سنا (که عملاً برای غلبه بر فیلیباستر در اکثر لوایح به ۶۰ رأی نیاز دارد)، یا رئیس‌جمهور - می‌تواند بودجه را مسدود کند تا برای امتیازگیری در دعواهای سیاسی نامرتبط تلاش کند: مهاجرت، مراقبت‌های بهداشتی، سطوح هزینه‌کرد، یا یک بند خاص که یکی از طرفین می‌خواهد به لایحه ضمیمه کند.

کنگره ابزاری برای خریدن زمان دارد: قطعنامه ادامه‌دار یا CR، که به‌طور موقت بودجه را در سطوح موجود بدون تصویب لوایح تخصیص بودجه کامل سالانه تمدید می‌کند. CRها قرار است پل‌های کوتاه‌مدتی باشند در حالی که مذاکرات ادامه دارد، اما در دهه‌های اخیر به روشی معمول برای اجتناب از تعطیلی‌ها تبدیل شده‌اند - یا زمانی که خود CR نتواند تصویب شود، به محرک یک تعطیلی تبدیل می‌شود.

**تعطیلی‌ها معمولاً چگونه پایان می‌یابند**

اکثر تعطیلی‌ها به همان شکلی که آغاز می‌شوند، پایان می‌یابند: از طریق مذاکره، زمانی که درد سیاسی یا اقتصادی برای یکی از طرفین بیش از حد پرهزینه می‌شود. افکار عمومی معمولاً علیه طرفی که مسئول‌تر تلقی می‌شود، برمی‌گردد، که این امر فشار برای مصالحه ایجاد می‌کند. از نظر تاریخی، تعطیلی‌ها از یک روز تا، در مورد تعطیلی سال‌های ۲۰۱۸-۲۰۱۹ بر سر بودجه دیوار مرزی، ۳۵ روز طول کشیده‌اند - طولانی‌ترین در تاریخ آمریکا.

اقتصاددانان به‌طور گسترده موافق‌اند که تعطیلی‌ها حتی زمانی که کوتاه هستند، پرهزینه و ناکارآمدند: حقوق معوقه کارگرانی که در مرخصی اجباری بودند و کار نکردند، پس از از سرگیری بودجه همچنان باید پرداخت شود، قراردادها به تأخیر می‌افتند و داده‌های اقتصادی که کسب‌وکارها و فدرال رزرو به آن‌ها متکی هستند مختل می‌شود. دفتر بودجه کنگره تخمین زد که تنها تعطیلی سال‌های ۲۰۱۸-۲۰۱۹ حدود ۳ میلیارد دلار به اقتصاد خسارت زد که هرگز جبران نشد.

**جمع‌بندی**

تعطیلی دولت به‌جای آنکه یک رویداد نمایشی واحد باشد، بیشتر نشانه‌ای قابل مشاهده از ناتوانی کنگره در توافق بر سر هزینه‌کرد در زمان مقرر است. این موضوع پیامدهای واقعی، هرچند اغلب با تأخیر، برای کارکنان فدرال، پیمانکاران و هر کسی که به خدمات فدرال وابسته است، دارد - حتی زمانی که بیشتر دولت، به‌ویژه هر چیزی که مربوط به ایمنی عمومی است، به شکلی کاهش‌یافته به کار خود ادامه می‌دهد. از آنجا که پویایی زیربنایی - یک کنگره دوپاره که هر سال باید بر سر بودجه توافق کند - از بین نمی‌رود، تعطیلی‌ها و شبه‌تعطیلی‌ها به جای یک وضعیت اضطراری نادر، به ویژگی تکرارشونده سیاست آمریکا تبدیل شده‌اند.